“Ik weet eigenlijk niet, vertel maar wat jij denkt voor mij te kunnen betekenen”. Antwoorden als deze heb ik al vaak gehad op de vraag waarmee ik vaak een kennismakingsgesprek begon. In coaching is vragen stellen natuurlijk cruciaal. Ik dacht met de startvraag “Wat kan ik voor je betekenen?” een mooie opening te krijgen. Vaak was dat zo en volgde er een mooi gesprek dat als vanzelf uitmondde in een coachingtraject. Kwam de ander met een antwoord als het bovenstaande dan was de kans aanzienlijk dat ik mezelf niet lang daarna zou betrappen op een lichte vorm van ongeduld. Want het was tenslotte het kennismakingsgesprek en ik wilde de ander graag helpen. Maar ja, als die niet kon aangeven waarmee dan… Met gestrekt been ging ik er in: hard aan het werk om de ander te laten zien wat er allemaal mogelijk was, in de hoop de juiste snaar te raken.

Werkt natuurlijk niet. En hoe funest is het om vervolgens de verantwoordelijkheid voor het antwoord bij de ander te leggen. Ik stelde simpelweg niet de juiste vraag.

Even een uitstapje. Op 21 maart waren de gemeenteraadsverkiezingen. Ik woon in een kleine gemeente, met voornamelijk lokale partijen. Omdat ik het belangrijk vind om een keuze te maken waar ik achter sta verdiepte ik me in de partijstandpunten. Las de overzichten in de plaatselijke krant, klikte door naar de websites van de partijen, vulde de kieswijzer diverse keren in en las ook daar de standpunten van de partijen. Wijzer werd ik er niet van.

Een kleine greep uit de formuleringen:
– Duurzaamheid staat bij ons hoog in het vaandel
– Wij hechten een groot belang aan het welzijn van ouderen
– Aandacht voor de zorg is een speerpunt
– Onze gemeente moet aantrekkelijk zijn voor toeristen
– Een goede verkeersdoorstroming staat hoog op onze agenda

Concreter werd het niet. Bij bijna elk onderwerp bleef ik met de vraag achter; Wat willen jullie dan precies wel of niet? (de weg afsluiten zodat er op die plek geen opstopping ontstaat door afslaand verkeer of de weg juist open houden omdat er anders opstoppingen ontstaan door sluipverkeer in woonwijken?). Naast het wat dient zich dan ook nog de vraag aan: en hoe dan?Ik was zwevend tot in het kieshokje en mijn beslissing had een hoog iene miene mutte gehalte.

Misschien gaat de vergelijking ergens een beetje mank omdat het hier geen vraag-antwoordcommunicatie betreft. Toch doet het me denken aan de NLP-vooronderstelling:
‘de betekenis van je communicatie is de reactie die je krijgt’
Krijg ik niet het antwoord waar ik op hoop? Dan heb ik mijn vraag niet duidelijk gesteld.
Kan ik mijn keuze niet bepalen op basis van de partijstandpunten? Dan zijn deze blijkbaar niet helder geformuleerd.

Als ik het van de positieve kant bekijk moet ik de partijen nageven dat ‘het waarom’ het sterkst vertegenwoordigd is in de communicatie. De partijen maken vanuit hun motivatie contact met de kiezer. Nu alleen nog wat concreter formuleren.

Bovenstaande is afkomstig uit het Gouden Cirkelmodel van Simon Sinek, een strategische management- en leiderschapstool die in organisaties wordt toegepast.
In plaats van te zeggen wat zij doen en wat zij produceren en hoe zij hun producten maken of diensten leveren, vertellen invloedrijke bedrijven (zoals Apple)hun potentiële klanten hun visie. Klanten kopen niet op basis van wat het bedrijf levert of hoe het bedrijf produceert of levert, maar op basis van waarom het bedrijf doet wat het doet.
De waaromvraag is namelijk gekoppeld aan het deel van het brein waarin de besluitvorming ligt. En dit is waar het model ook voor jou toepasbaar is. Start als het gaat om vragen over leven of werk ook bij de waaromvraag.
zetten?
Waarom wil ik een bepaalde stap Bijvoorbeeld omdat ik de wereld een beetje mooier wil maken, of omdat ik mijn eigen geld wil verdienen, of omdat ik vrij wil zijn om mijn eigen keuzes te maken. Werk dan verder van binnen naar buiten.
Hoe zou je dat dan kunnen realiseren? En wat doe je dan precies?

De uitspraak ‘Begin with the end in mind’ van Stephen Covey is ook een mooie: maak je een voorstelling van hoe het is als alles gaat zoals het zou moeten zijn. Bijvoorbeeld: ik maak de wereld een beetje mooier. Of, als je dat voor jezelf nog niet zo helder hebt: ik weet waar ik het voor doe (ik ken mijn waarom).
Als je daar start, binnenin, dan dienen de vervolgvragen zich ook vanzelfsprekender aan. Of de hulpvragen, als je er alleen niet uitkomt. Hoe gerichter jouw vraag, des te gerichter kan de ander jou helpen.

Wil jij eens sparren over jouw gouden cirkel? Je bent van harte welkom voor een gratis sessie. Vooraf stuur ik je dan een vragenlijst waarin bovenstaande tips verwerkt zijn zodat je het maximale uit de sessie kunt halen. Wees gerust als je het lastig vindt om je vraag heel helder te formuleren: het is dan aan mij om gericht door te vragen.

Heb jij het gratis e-book al?

Met de tips uit dit e-book kun je direct aan de slag.

 Zet nu de eerste stap om je hart te volgen!


Download hier jouw e-book

Door mij aan te melden geef ik toestemming mijn gegevens te verwerken zoals beschreven in het privacystatement.