Home » Blog » zelfleiderschap » De babyshower die geen babyshower was

De babyshower die geen babyshower was

door | 12 aug, 2020 | zelfleiderschap

En hoe ook jouw brein zo zijn algoritmen heeft

 

Mijn lieve vriendin Ellen en haar lief Rudger zijn in de coronatijd de trotse en meer dan liefdevolle ouders geworden van een prachtige zoon. Dat moest natuurlijk wel gevierd worden, dus kwam er een babyshower.
Op een zonnige zondagmiddag togen wij naar het geboortefeest.

 

Dat moest wel een spectaculaire helicopterlanding worden

Ballonnen en strikjes aan het hek. Loper uitgelegd. Door gastheer naar onze tafel gebracht, waar voor elke genodigde een persoonlijke boodschap klaar lag. Koelers met drank. Catering. Wel wat decadent voor een babyshower, maar ja, bij Ellen is alles mogelijk. Zo is ze wel.
Er was en podium. Met bankjes gereserveerd voor de opa’s en oma’s.
Er zou een spectaculaire opening komen die we niet wilden missen, zo stond op de uitnodiging. ‘
Wordt zoonlief per helikopter gebracht? Het zou zomaar kunnen.

Ouders en zoon waren nog in geen velden of wegen te bekennen. Opeens was er wat geroezemoes. Dirk Zeelenberg liep over de (in dit geval blauwe) loper naar het podium. Voor wie hem niet kent; dat is die gezette man uit de serie Divorce (google hem maar even). Goh, ze halen er een bekende Nederlander bij. El zal hem wel kennen. Van haar zijn meer verhalen bekend over avonturen met celebs. Dat ze Dirk ook kent wist ik nog niet, maar ach, bij haar is alles mogelijk.

 

De nevenfunctie van Dirk Zeelenberg

Dirk betrad het podium en intussen werd er tussen de gasten toch wel druk gespeculeerd over wat er komen zou. En hoewel mensen achteraf zeiden wel eens gehoord te hebben van de nevenfunctie van Dirk moest hij het toch echt letterlijk uitspreken; hij was overgekomen om als buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand het huwelijk te voltrekken tussen Ellen en Rudger. Zonder het te weten, zonder het te vermoeden zelfs (en zonder er op gekleed te zijn) waren we dus uitgenodigd voor hun bruiloft.
Behalve dat dit natuurlijk een enorme verrassing en een nog grotere eer was voor ons gaat dit verhaal ook nog ergens naartoe.

Want, is het niet wonderlijk hoe ons brein ons waanzinnig voor de gek houdt? Ik wist dat dit stel elkaar het jawoord wilde geven. Maar er kwam eerst een kind en dus werd de bruiloft op de langere baan geschoven. Alle tekenen, van de aankondiging van de spectaculaire opening op de uitnodiging, tot de strikken aan het hek , de tafelschikking, de bellenblaas, de catering, de bankjes, de loper, het podium…. Bij alles was er een nanoseconde dat mijn brein dacht; het zál toch niet….? En direct werden die pop-upgedachten weer de kop ingedrukt met een plausibele verklaring. Typisch Ellen en Rudger, vanwege de lockdown helemaal geen kraamvisite, dus logisch dat ze het nu groots aanpakken, ze zullen Dirk wel persoonlijk kennen (al is het vreemd dat ik daar nooit iets over gehoord heb tijdens uit de hand gelopen borrelavonden). Zelfs degenen die wisten dat Dirk buitengewoon ambtenaar is bekenden achteraf dat ze de link niet hadden gelegd.

 

Jouw brein maakt het kloppend

Want dat is dus wat ons brein doet. Op zoek gaan naar wat past in het plaatje. Het plaatje van wat we verwachten, wat we al kennen. We gaan ergens van uit, doen aannames (bijvoorbeeld dat we naar een babyshower gaan) en ons brein zoekt net zo lang tot het de ‘feiten’ bij elkaar gevonden heeft om ons plaatje kloppend te maken. Zo’n zelfde ervaring had ik toen er na een inbraak in een bijgebouw een raam stuk was en er enkele gekloofde houtjes uit de stapel stookhout onder dat raam over de grond verspreid lagen. Koortsachtig ging mijn brein op zoek naar een verklaring voor het gesneuvelde raam. Het moest de kat geweest zijn. Terwijl ik donders goed wist dat dat helemaal niet mogelijk was.

Dat wat er werkelijk aan de hand was was echter zo ver buiten mijn belevingswereld dat mijn brein het niet wilde aannemen.

 

Wereldmodel

Je brein heeft namelijk meer oog voor informatie die onze verwachtingen bevestigen in plaats van weerleggen. Dit wordt ook wel selectieve waarneming genoemd.
Lucas Derks en Jaap Hollander* schrijven hierover het volgende.
Op grond van onze zintuiglijke indrukken creëren we een beeld van de werkelijkheid, ofwel een model van de wereld. Ons wereldmodel bestaat uit overtuigingen, die gebaseerd zijn op generalisaties over meerdere ervaringen. We zien, horen, ruiken, voelen en proeven dingen en daarop baseren we ideeën over wat er is, hoe het is en wat ermee mogelijk is. Als de generalisaties eenmaal zijn gevormd gebruiken we de zintuiglijke weergaven als bewijs dat onze overtuigingen kloppen.
Enerzijds bepaalt wat we waarnemen dus hoe ons wereldmodel eruitziet, anderzijds bepaalt ons wereldmodel wat we waarnemen, welke selectie we maken uit mogelijke waarnemingen. Met andere woorden: ons wereldmodel zorgt voor waarnemingsfilters.

Die filters zijn handig, we kunnen namelijk onmogelijk alles waarnemen wat er is. We zouden totaal overspoeld raken met informatie die we onmogelijk kunnen verwerken. Dus maken we, grotendeels onbewust, een keuze welke informatie we binnenlaten. Op grond van ons wereldmodel.

 

Algoritmen

Zo had ik nog nooit van draaiduizelingen gehoord totdat ik er eind vorig jaar zelf last van had. Plotseling hoorde ik van alle kanten verhalen van mensen die het uit eigen ervaringen kennen…
Als iemand de opmerking maakt dat er tegenwoordig zoveel rode auto’s rijden ga je opeens overal rode auto’s zien, let maar op.
Je zou dus kunnen zeggen dat jouw brein volgens een mechanisme werkt dat vergelijkbaar is met de algoritmen waar social media platforms zo handig gebruik van maken. Die hoef ik denk ik niet uit te leggen.

 Als in mijn wereldmodel de overtuiging bestaat dat het te heet is om te kunnen werken (ja, deze is autobiografisch), dan neem ik elk signaal waar dat dit bevestigt. Dan voel ik elke zweetdruppel uitbreken, mijn hoofd bonken, hoe ik niet vooruit te branden ben en ik check aan de lopende band de thermometer.

Als ik in mijn wereldmodel naar een babyshower ga dan zoek ik onbewust naar signalen die passen bij een babyshower. Tekenen dat het ook anders kan zijn worden door mijn brein genegeerd of zo verbogen tot er een plausibele verklaring voor is.

Als het in mijn wereldmodel niet haalbaar is om een leuke baan te hebben waarin ik helemaal tot mijn recht kom dan doe ik er onbewust alles aan om dat te bewijzen.
Als ik in mijn wereldmodel niet over de juiste achtergrond, ervaring of kwaliteiten beschik om een bepaalde stap te zetten; idem.
Vul maar in wat het voor jou is.

 

Verandering mogelijk maken

Jouw wereldmodel is dus bepalend voor jouw werkelijkheid en wat je waarneemt. Het goede nieuws is dat je jouw wereldmodel kunt bijstellen.
Welke overtuigingen weerhouden jou van een beweging in de gewenste richting? Welk wereldmodel ligt daar aan ten grondslag? Ga eens op zoek naar bewijs voor het tegendeel. Is het bijvoorbeeld ooit al iemand met jouw achtergrond gelukt om een carrièreswitch te maken? Zijn er mensen die wel een leuke baan hebben waarin ze helemaal tot hun recht komen? Het antwoord op deze vragen is in mijn wereldmodel altijd ‘ja’.
Wat voor een ander kan, kan voor jou ook. Zet daarvoor de deur minstens op een kier.

 

Wil jij eens vrijblijvend sparren over de invloed van jouw wereldmodel op wat jij graag zou willen? Dan ben je van harte welkom voor een gratis sessie. Klik hier om een afspraak te maken.

 

 

*Lucas Derks en Jaap Hollander – Essenties van NP, sleutels tot persoonlijke verandering

Over Carina

Ik leer eigenzinnige professionals die meer uit het leven willen halen om in volledige vrijheid te kiezen voor wat echt belangrijk voor ze is, zodat ze zichzelf zonder schuldgevoel op de eerste plaats zetten en hun dromen waar gaan maken.

Gerelateerde artikelen

De ridder en het zorgenvriendje

De ridder en het zorgenvriendje

Maak jij je snel druk over van alles en nog wat? Heb je de neiging om te bedenken wat er allemaal mis kan gaan? Blijf je maar piekeren? Dat je daar niet gelukkiger en ook niet gezonder van wordt heb je vast al door. Als het eenmaal begint lijkt het zelfs een sneeuwbaleffect te hebben. Er lijkt geen houden meer aan. Ook jij kunt stoppen met piekeren. In dit artikel geef ik je tips en inzichten om de negatieve gedachtespiraal te doorbreken.

Lees meer
Coaching is niet voor watjes

Coaching is niet voor watjes

Het vraagt moed om te starten met een coachtraject. Soms verliezen mijn klanten die moed nadat ze ja hebben gezegd tegen een traject. Ze gaan er nog over nadenken, praten er met anderen over, relativeren de ernst van het probleem en komen tot de conclusie dat ze het toch maar niet doen. Als ze dan in alle eerlijkheid tegen zichzelf kunnen zeggen dat ze gelukkig zijn dan vind ik het prima. Meestal is dat echter niet zo. En dan breekt mijn hart.

Lees meer
Heeft tijd jouw prioriteit?

Heeft tijd jouw prioriteit?

Kom jij tijd tekort? Ben je altijd druk, gehaast, want ‘je hebt zo veel ballen in de lucht te houden’? Hoe fijn zou het zijn als je grip had op jouw tijd? Nou, niet! Stress, onrust en strijd ontstaat door het verlangen om tijd te beheersen. Wat er gebeurt is dat tijd jou gaat beheersen. Tijd kun je niet beheersen. Wel creëren.

Lees meer

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Heb jij het gratis e-book al?

Met de tips uit dit e-book kun je direct aan de slag. 

Zet nu de eerste stap om je hart te volgen!

Je hebt je met succes ingeschreven!

Tweet
Share
Share
Pin